Στις 7 Σεπτεμβρίου 1975 γεννήθηκε στο Τόκιο ένας άνθρωπος που έμελλε να γίνει μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της χρυσής εποχής των 500cc. Πριν ακόμη φτάσει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ο Abe είχε ήδη δείξει ότι δεν ήταν ένας συνηθισμένος Ιάπωνας αναβάτης. Το 1993, μόλις 17 ετών, κατέκτησε το πρωτάθλημα της All Japan 500cc με Honda, απέναντι σε πολύ πιο έμπειρους αντιπάλους.
1994. Η μέρα που γεννήθηκε ο «Norick»
Στο Ιαπωνικό Grand Prix του 1994, ο 18χρονος Abe πήρε wild card για την κορυφαία κατηγορία των 500cc. Απέναντί υπήρχαν ο Mick Doohan και ο Kevin Schwantz. Ο Abe όμως δεν μπήκε στην πίστα απλώς για να «μάθει». Μπήκε για να αγωνιστεί στα ίσια. Με την Honda NSR500, ο νεαρός Ιάπωνας βρέθηκε να μάχεται στην κορυφή, οδηγώντας με έναν τρόπο που έκανε τις εξέδρες της Suzuka να παραληρούν. Για μεγάλο μέρος του αγώνα έδειχνε σαν να μην αντιλαμβάνεται ότι απέναντί του βρίσκονταν παγκόσμιοι πρωταθλητές και θρύλοι της εποχής.
Έφτασε μέχρι τις τελευταίες στροφές να διεκδικεί τη νίκη. Τρεις γύρους πριν από το τέλος, όμως, η επίθεση σταμάτησε απότομα. Ο Abe είχε πτώση Αλλά, εκείνη η πτώση ήταν η στιγμή που γεννήθηκε ένας μύθος. Γιατί πλέον όλος ο κόσμος των Grand Prix γνώριζε το όνομα Norifumi Abe.
Από την Honda στη Yamaha
Η συνέχεια ήταν κινηματογραφική. Ο τραυματισμός του Darryl Beattie άνοιξε μια θέση στη Marlboro Team Roberts Yamaha και ο Abe πήρε την ευκαιρία να οδηγήσει την YZR500. Στο ντεμπούτο του με τη Yamaha στο Βρετανικό GP του 1994 μπήκε ουσιαστικά στον δρόμο που θα καθόριζε ολόκληρη την καριέρα του. Στους επόμενους αγώνες απέδειξε ότι η εμφάνιση στη Suzuka δεν ήταν πυροτέχνημα. Το 1995, στην πρώτη του πλήρη σεζόν στα 500cc, ανέβηκε στο βάθρο στο Ρίο και ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα στην ένατη θέση.
Στο Ιαπωνικό GP του 1996 ξεκίνησε μόλις 11ος. Στον πρώτο γύρο όμως είχε ήδη ανέβει τέταρτος. Στη συνέχεια άρχισε να κυνηγά τους πρωτοπόρους και βρέθηκε μπροστά από τον Mick Doohan. Ο Doohan προσπάθησε να κρατήσει τον έλεγχο. Ο Abe δεν λύγισε, και στον όγδοο γύρο πέρασε μπροστά. Από εκεί και πέρα, η YZR500 με τον αριθμό 9 άρχισε να απομακρύνεται.
Ο Alex Barros και ο Takuma Aoki επιχείρησαν να ακολουθήσουν, αλλά αμφότεροι έπεσαν. Ο Alex Crivillé ήταν ο τελευταίος που μπορούσε να τον απειλήσει, όμως ο Abe είχε ήδη βρει έναν ρυθμό που κανείς δεν μπορούσε να ακολουθήσει. Όταν έπεσε η καρό σημαία, η Suzuka είχε πλέον τον δικό της ήρωα. Ο Norifumi Abe, πέτυχε την πρώτη νίκη σε Grand Prix, μέσα στην πατρίδα του, στην κορυφαία κατηγορία της εποχής των 500cc.
Ήταν η πρώτη του νίκη σε αγώνα Grand Prix και τον έκανε τον πρώτο Ιάπωνα νικητή του Ιαπωνικού GP στην κατηγορία των 500cc.
Ο Abe δεν κατέκτησε ποτέ τον τίτλο των 500cc. Οι αριθμοί όμως δεν αποτυπώνουν από μόνοι τους την εικόνα που άφησε πίσω του.
Το 1996 τερμάτισε πέμπτος στο πρωτάθλημα, με μία νίκη και συνολικά τέσσερα βάθρα. Το 1997 ήταν έβδομος, το 1998 έκτος, ενώ το 1999 πανηγύρισε τη δεύτερη νίκη της καριέρας του στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Το 2000 πρόσθεσε ακόμη μία νίκη, ξανά στο Ιαπωνικό GP. Συνολικά, στη μεγάλη κατηγορία πανηγύρισε τρεις νίκες. Το 2002 οι θηριώδεις δίχρονες 500cc έδωσαν τη θέση τους στα MotoGP, ο Abe ήταν ο κορυφαίος αναβάτης των δίχρονων μοτοσυκλετών στην τελευταία συνύπαρξη 2χρονων και 4χρονων μηχανων τερματίζοντας έκτος. Ο άνθρωπος πίσω από τα μακριά μαλλιά και τον αριθμό 17 πλέον. Ο Norick δεν ήταν απλά γρήγορος. Είχε και έναν τρόπο οδήγησης που τον έκανε να ξεχωρίζει αμέσως.
Ήταν επιθετικός, θεαματικός και πολλές φορές έμοιαζε να οδηγεί περισσότερο με ένστικτο παρά με υπολογισμό. Η εμφάνισή του στη Suzuka το 1994 έγινε μάλιστα μία από τις αναφορές που επηρέασαν ολόκληρη την επόμενη γενιά Ιαπώνων αναβατών.
Ο Valentino Rossi ήταν ένας από εκείνους που επηρεάστηκαν βαθιά από τον Abe. Το παρατσούκλι «Rossifumi» ήταν άμεση αναφορά στον Ιάπωνα αναβάτη. Ο Norick είχε γίνει το σημείο αναφοράς.
Η τελευταία διαδρομή
Μετά το τέλος της εποχής των 500cc, ο Abe συνέχισε στα MotoGP, αγωνίστηκε με Yamaha και την δορυφορική Tech 3, πέρασε από το World Superbike και επέστρεψε τελικά στους αγώνες της Ιαπωνίας.
Το 2007, στα 32 του χρόνια, επέστρεψε στην All Japan και συμμετείχε για πρώτη φορά και στις 8 Ώρες της Suzuka. Δεν πρόλαβε όμως να ολοκληρώσει αυτή τη νέα σελίδα.
Στις 7 Οκτωβρίου 2007, ο Norifumi Abe έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στο Τόκιο. Ήταν μόλις 32 ετών.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τους θυμόμαστε για μία εικόνα που μας χάρισαν.
Για τον Norifumi Abe αυτή η εικόνα είναι ένα νεαρό παιδί πάνω σε μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα, στη Suzuka του 1994, να κοιτάζει στα μάτια τον Doohan και τον Schwantz σαν να ανήκε στους κορυφαίους από πάντα.
Δύο χρόνια αργότερα, στην ίδια πίστα, δεν θα ήταν πλέον ο άγνωστος πιτσιρικάς που προσπαθούσε να εντυπωσιάσει. Θα ήταν ο νικητής. Ο άνθρωπος που έκανε τη Suzuka να τραγουδήσει το όνομά του.
Norick Abe, ένας μύθος που γεννήθηκε στους τρεις τελευταίους γύρους ενός αγώνα που δεν τελείωσε ποτέ.
