Όταν ο Kenny Roberts Jr. ανέβηκε στην κορυφαία κατηγορία των Grand Prix το 1996, κουβαλούσε ένα από τα πιο βαριά επώνυμα στην ιστορία των αγώνων μοτοσικλέτας. Ο πατέρας του, Kenny Roberts Sr., δεν ήταν απλώς ένας πρώην αναβάτης. Ήταν τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής 500cc, ένας άνθρωπος που είχε αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οδηγούνταν οι μοτοσικλέτες Grand Prix. Και για τον γιο του αυτό ήταν ταυτόχρονα κληρονομιά και βάρος.
Η πρώτη του σεζόν στη Yamaha, το 1996, δεν εξελίχθηκε όπως θα ήθελε. Την επόμενη χρονιά βρέθηκε στην ομάδα του πατέρα του, συμμετέχοντας στην προσπάθεια της Modenas. Η μοτοσικλέτα δεν του επέτρεπε να διεκδικήσει τις κορυφαίες θέσεις και τα αποτελέσματα των δύο αυτών ετών δεν αντανακλούσαν τις δυνατότητές του. Το 1997 τερμάτισε 16ος και το 1998 13ος στο πρωτάθλημα. Κάπου εκεί, όμως, ήρθε η απόφαση που άλλαξε τα πάντα.
Για το 1999 ο Roberts Jr. άφησε την ομάδα του πατέρα του και πήγε στη Suzuki. Ήταν ένας αναβάτης που έπρεπε να αποδείξει μόνος του ότι ανήκε στην κορυφή. Μάλιστα, από εκείνη την περίοδο άρχισε να χρησιμοποιεί απλώς το όνομα Kenny Roberts, χωρίς το «Jr.». Και η απάντηση ήρθε αμέσως.
Στον πρώτο αγώνα της σεζόν του 1999 στη Μαλαισία, ο Roberts πήρε μια εντυπωσιακή νίκη με τη Suzuki. Δύο εβδομάδες αργότερα επικράτησε ξανά στην Ιαπωνία, αυτή τη φορά μπροστά σε έναν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της εποχής, τον Mick Doohan. Ήταν η στιγμή που ο κόσμος άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι πίσω από το διάσημο επώνυμο υπήρχε ένας πραγματικά κορυφαίος αναβάτης.
Το 1999 δεν κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ο τίτλος πήγε στον Álex Crivillé και ο Roberts ολοκλήρωσε τη σεζόν δεύτερος. Όμως είχε πλέον αποδείξει ότι μπορούσε να σταθεί απέναντι στους καλύτερους. Και φτάνουμε στο 2000. Η Suzuki RGV500 δεν διέθετε την ισχύ των αντιπάλων της, όμως ο Roberts και η ομάδα του εκμεταλλεύτηκαν την εξαιρετική συμπεριφορά της μοτοσικλέτας στις στροφές. Η συνέπεια έγινε το μεγάλο του όπλο. Πήρε τέσσερις νίκες, εννέα βάθρα και τέσσερις pole positions σε 16 αγώνες.
Στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στις 7 Οκτωβρίου 2000, τερμάτισε έκτος και, δύο αγώνες πριν από το τέλος, σφράγισε μαθηματικά το παγκόσμιο πρωτάθλημα 500cc.
Απέναντί του βρισκόταν και ένας νεαρός Valentino Rossi, στην πρώτη του σεζόν στην κορυφαία κατηγορία. Ο Roberts όμως είχε ήδη κάνει αυτό που για χρόνια έμοιαζε σχεδόν αδύνατο, είχε ξεφύγει από τη σκιά του πατέρα του.
Με τον τίτλο του 2000 έγινε το πρώτο, και μέχρι σήμερα μοναδικό, ζευγάρι πατέρα και γιου που κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας Grand Prix. Ο πατέρας είχε πάρει τρεις τίτλους από το 1978 έως το 1980. Ο γιος πρόσθεσε τον δικό του το 2000.
Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική ιστορία του Kenny Roberts Jr. Δεν χρειάστηκε να ξεφύγει από το όνομα Roberts. Χρειάστηκε να αποδείξει ότι μπορούσε να το κάνει δικό του. Το 2000 δεν ήταν απλώς η χρονιά που ένας γιος έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής όπως ο πατέρας του. Ήταν η χρονιά που ο «Junior» έπαψε οριστικά να χρειάζεται το επίθεμα. Έγινε απλώς ο Kenny Roberts ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2000.
