Γεννημένος στις 18 Νοεμβρίου 1974 στο Askim της Νορβηγίας και μεγαλωμένος στο Spydeberg, ο μικρός Petter δεν χρειάστηκε ποτέ να ψάξει για το πάθος του. Το είχε κυριολεκτικά μέσα στο σπίτι του. Ο πατέρας του, Terje, και η μητέρα του, Tove, συμμετείχαν σε αγώνες bilcross και rallycross και ο Petter μεγάλωσε ανάμεσα σε αγωνιστικά αυτοκίνητα, εργαλεία, κινητήρες και λάστιχα.
Πριν καν αποκτήσει δίπλωμα οδήγησης, είχε ήδη γίνει μηχανικός.
Μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Henning, βοηθούσαν τους γονείς τους να προετοιμάζουν τα αυτοκίνητα. Ο ίδιος θυμόταν αργότερα ότι είχαν προετοιμάσει περισσότερα από 50 διαφορετικά αυτοκίνητα για αγώνες bilcross. Ήταν ένα παιδί που μάθαινε από μικρό ότι η ταχύτητα ξεκινάει πολύ πριν από την εκκίνηση.
Και επειδή ο Petter δεν μπορούσε ακόμη να οδηγήσει πραγματικό αυτοκίνητο, βρήκε έναν άλλον τρόπο να γίνει οδηγός.
Το 1987, σε ηλικία μόλις 13 ετών, πήρε μέρος στο νορβηγικό Tamiya Cup με τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο και αναδείχθηκε πρωταθλητής. Η εμμονή του με τη λεπτομέρεια ήταν ήδη εκεί. Έπλενε ακόμη και το αγωνιστικό του μοντέλο με οδοντόβουρτσα στο ντους, προσπαθώντας να βρει κάθε μικρό πλεονέκτημα, ακόμη και ψυχολογικό. Αργότερα θα έλεγε ότι εκείνη η περίοδος τού έμαθε πόσο σημαντικό είναι να καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί ένα αυτοκίνητο και πώς μπορείς να το κάνεις ταχύτερο.
Στις 21 Νοεμβρίου 1992, μόλις τρεις ημέρες μετά τα 18α γενέθλιά του και μόλις μία ημέρα αφότου πήρε το δίπλωμα οδήγησης, ο Petter μπήκε στον πρώτο του αγώνα bilcross.
Δεν άργησε να καταλάβει κανείς ότι αυτό το παιδί δεν ήταν φυσιολογική περίπτωση.
Το 1995 και το 1996 έγινε πρωταθλητής Νορβηγίας τόσο στο rallycross όσο και στις αναβάσεις. Το 1995 συμμετείχε και στο πρώτο του rally με ένα Volvo 240. Το 1998 κατέκτησε το νορβηγικό πρωτάθλημα rally και πλέον η Νορβηγία ήταν πολύ μικρή για να χωρέσει τις φιλοδοξίες του.
Το επόμενο βήμα ήταν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι.
Το 1998 ήρθε το ντεμπούτο στο WRC και έναν χρόνο αργότερα ο Petter βρέθηκε στη Ford. Το 2000 μετακόμισε στη Subaru και εκεί άρχισε η ιστορία που θα τον έκανε θρύλο.
Το 2002 ήταν δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πίσω από τον Marcus Grönholm.
Το 2003 όμως ήταν η χρονιά που όλα άλλαξαν. Με τον Phil Mills δίπλα του και το μπλε Subaru Impreza WRC στα χέρια του, ο Νορβηγός έφτασε στην κορυφή ενός αθλήματος όπου μέχρι τότε κανένας συμπατριώτης του δεν είχε καταφέρει να στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής. Στο τέλος εκείνης της σεζόν, ο Petter Solberg ήταν Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ράλι. Ο πρώτος Νορβηγός στην ιστορία που το κατάφερε.
Την ίδια χρονιά που έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής, παντρεύτηκε την Pernilla Walfridsson. Δεν ήταν μια γυναίκα που γνώρισε απλώς τον κόσμο των αγώνων μέσω του Petter, ήταν μεγαλωμένη στους αγώνες.
Η Pernilla ήταν κόρη του σπουδαίου Σουηδού οδηγού Per-Inge «Pi» Walfridsson, εργοστασιακού οδηγού της Volvo και πρωταθλητή Ευρώπης στο rallycross το 1980. Η ίδια είχε αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο ως οδηγός rally πριν αφοσιωθεί περισσότερο στην οικογένεια και αργότερα στην αγωνιστική πορεία του Petter και του γιου τους, Oliver.
Ο Petter και η Pernilla γνωρίστηκαν μέσω του rally. Εκείνος έχει διηγηθεί πως συναντήθηκαν στο Rally Μεγάλης Βρετανίας, όταν εκείνη δεν είχε δωμάτιο για τη διαμονή της κατά τη διάρκεια των αναγνωρίσεων. Της είπε να μείνει μαζί του. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία, έτσι το 2003 παντρεύτηκαν.
Και λίγους μήνες αργότερα ο Petter σήκωνε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ήταν μια ζωή στην οποία το rally δεν αποτελούσε απλώς επάγγελμα, αλλά οικογενειακή γλώσσα. Ο Petter δεν ήταν ποτέ ο ψυχρός, απόμακρος πρωταθλητής. Ήταν ο άνθρωπος που γελούσε, φώναζε, πανηγύριζε, έκανε πλάκα, έκλαιγε, μιλούσε ασταμάτητα και έδειχνε τα συναισθήματά του χωρίς δεύτερη σκέψη.
Γι' αυτό και οι αντίπαλοί του τού έδωσαν ένα παρατσούκλι που ταίριαζε απόλυτα στον χαρακτήρα του: «Mr. Hollywood».
Αλλά πίσω από το χαμόγελο υπήρχε ένας άνθρωπος σχεδόν εμμονικός με τους αγώνες. Ένας άνθρωπος που από παιδί έμαθε να λύνει, να φτιάχνει, να καθαρίζει και να βελτιώνει αυτοκίνητα. Ένας άνθρωπος που δεν περίμενε να του δοθεί η ευκαιρία. Την κατασκεύασε μόνος του. Και όταν τελικά έφτασε στην κορυφή, δεν σταμάτησε εκεί.
Μετά την αποχώρηση της Subaru από το WRC, δημιούργησε τη δική του ομάδα και συνέχισε να αγωνίζεται. Και όταν πέρασε στο rallycross, έγινε το 2014 ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής του FIA World Rallycross Championship, κατακτώντας και δεύτερο τίτλο το 2015. Και κάπου εκεί η ιστορία άρχισε να επαναλαμβάνεται.
Ο γιος του, Oliver, μεγάλωσε μέσα στα ίδια αυτοκίνητα, στις ίδιες ειδικές, στην ίδια οικογένεια που είχε μάθει ότι το rally δεν είναι απλώς ένα άθλημα αλλά τρόπος ζωής. Ο Petter έγινε πρωταθλητής. Η Pernilla υπήρξε οδηγός, συνοδηγός, διαχειρίστρια και σήμερα σημαντική μορφή του WRC. Και ο Oliver πήρε το τιμόνι, και ήδη φέτος παραλίγο να γίνει πρωταθλητης.
Τρεις γενιές αγωνιστικού DNA, δύο οδηγοί παγκόσμιου επιπέδου και μια οικογένεια που, τελικά, δεν χρειάστηκε ποτέ να εξηγήσει τι σημαίνει να αγαπάς το rally. Αλλά το δείχνει στο δρόμο.
