Ένα μονοθέσιο που γεννήθηκε για να αμφισβητήσει. Η Aston Martin AMR23 ήταν η τολμηρή απόπειρα μιας ομάδας να μετατρέψει τη φιλοδοξία της σε αεροδυναμική υπεροχή.
Η Aston Martin AMR23 παρουσιάστηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2023, στις νέες εγκαταστάσεις της ομάδας στο Silverstone, και αποτέλεσε την πρώτη Aston Martin που σχεδιάστηκε εξαρχής υπό την τεχνική ηγεσία του Dan Fallows, ο οποίος είχε προηγουμένως εργαστεί στη Red Bull.
Ήταν μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της αεροδυναμικής ταυτότητας της ομάδας.
Και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της βρισκόταν στον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόταν τον αέρα.
Το πρώτο πράγμα που τραβούσε την προσοχή ήταν τα sidepods.
Η Aston Martin επέλεξε μια ιδιαίτερα επιθετική διαμόρφωση, με έντονο υποκόψιμο στο κάτω μέρος τους και μια βαθιά κατηφορική επιφάνεια στο επάνω τμήμα. Η σχεδίαση αυτή, γνωστή ως downwash, είχε συγκεκριμένο σκοπό, να καθοδηγεί τη ροή του αέρα προς το πίσω μέρος του μονοθεσίου, βοηθώντας τη συνεργασία του δαπέδου, του διαχύτη και της πίσω αεροτομής.
Στην επάνω επιφάνεια των sidepods υπήρχε επίσης μια χαρακτηριστική κοιλότητα, που θύμιζε μπανιέρα, με ανοίγματα ψύξης. Δεν ήταν διακοσμητική λεπτομέρεια. Η διαμόρφωση εξυπηρετούσε την ψύξη και αποτελούσε μέρος της συνολικής διαχείρισης της ροής του αέρα.
Η Aston Martin είχε κατανοήσει κάτι σημαντικό, ότι στη σύγχρονη Formula 1 δεν αρκεί να παράγεις μεγάλη κάθετη δύναμη. Πρέπει να την παράγεις με τρόπο που να διατηρεί την ισορροπία του αυτοκινήτου σε διαφορετικές ταχύτητες και συνθήκες.
Στην εποχή των μονοθεσίων ground effect, το δάπεδο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αεροδυναμικά εργαλεία.
Η AMR23 χρησιμοποιούσε τη διαμόρφωση του κάτω μέρους της για να επιταχύνει τη ροή του αέρα και να δημιουργεί χαμηλότερη πίεση κάτω από το αυτοκίνητο. Έτσι παράγεται σημαντικό μέρος της κάθετης δύναμης που πιέζει τα ελαστικά στην άσφαλτο. Το 2023, όμως, οι ομάδες είχαν να αντιμετωπίσουν και μια σημαντική αλλαγή κανονισμών.
Η FIA αύξησε κατά 15 χιλιοστά το ύψος των πλευρικών ακμών του δαπέδου, ενώ ανέβασε και τον λαιμό του διαχύτη, επιχειρώντας να περιορίσει το porpoising. Η Aston Martin έπρεπε επομένως να ανακτήσει την αεροδυναμική απόδοση που μπορούσε να χαθεί εξαιτίας αυτών των αλλαγών. Η πρόκληση ήταν να διατηρήσει αποτελεσματική τη λειτουργία του δαπέδου, χωρίς να δημιουργεί απότομες μεταβολές στην αεροδυναμική ισορροπία. Εκεί βρισκόταν ένα από τα σημαντικότερα στοιχήματα των μηχανικών της.
Η AMR23 διατήρησε τη διάταξη push-rod εμπρός και pull-rod πίσω, σε αντίθεση με τη Red Bull RB18, η οποία είχε επιλέξει διαφορετική λύση στον εμπρός άξονα. Ωστόσο, η Aston Martin δεν περιορίστηκε στη διατήρηση της προηγούμενης αρχιτεκτονικής. Οι γεωμετρίες των αναρτήσεων αναθεωρήθηκαν.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίαζε η εμπρός ανάρτηση, όπου η πιο έντονη αντιβύθιση (anti-dive) στη γεωμετρία των ψαλιδιών αποσκοπούσε στον καλύτερο έλεγχο της κίνησης του αμαξώματος κατά το φρενάρισμα. Γιατί όμως είχε σημασία αυτό;
Επειδή η σταθερότητα της πλατφόρμας του μονοθεσίου επηρεάζει άμεσα την αεροδυναμική του απόδοση. Όταν το ύψος και η κλίση του αυτοκινήτου μεταβάλλονται λιγότερο, οι μηχανικοί μπορούν να διατηρούν πιο προβλέψιμη τη λειτουργία του δαπέδου. Ήταν μια μηχανική επιλογή που εξυπηρετούσε έναν ευρύτερο αεροδυναμικό στόχο.
Στην καρδιά της AMR23 βρισκόταν η μονάδα ισχύος Mercedes-AMG F1 M12 E Performance. Ένας V6 κινητήρας 1,6 λίτρων με turbo, συνδυασμένος με το υβριδικό σύστημα ανάκτησης ενέργειας. Η μετάδοση με κιβώτιο 8αρι, ημιαυτόματο με προέλευση επίσης από τη Mercedes.
Η επιλογή αυτή έδινε στην Aston Martin πρόσβαση σε ένα ώριμο τεχνολογικό πακέτο, επιτρέποντας στην ομάδα να επικεντρώσει σημαντικό μέρος της σχεδιαστικής της προσπάθειας στην αεροδυναμική και στη συνολική συμπεριφορά του μονοθεσίου.
Η θεωρία όμως έπρεπε να αποδειχθεί στην πίστα. Και η αρχή της σεζόν του 2023 ήταν εντυπωσιακή.
Στο Μπαχρέιν, ο Fernando Alonso τερμάτισε τρίτος, πίσω από τις δύο Red Bull, έπειτα από έναν εξαιρετικό αγώνα. Ακολούθησαν κι άλλα βάθρα. Η Aston Martin είχε καταφέρει να μετατραπεί από μια ομάδα του midfield σε έναν από τους βασικούς διεκδικητές των θέσεων του βάθρου. Στους πρώτους οκτώ αγώνες, ο Alonso ανέβηκε έξι φορές στο βάθρο. Όμως η συνέχεια δεν ήταν εξίσου εντυπωσιακή. Οι αντίπαλοι εξελίχθηκαν, η McLaren έκανε ένα σημαντικό άλμα απόδοσης, ενώ η Aston Martin δυσκολεύτηκε να διατηρήσει τον αρχικό ρυθμό εξέλιξης και να αξιοποιήσει πλήρως τα νέα αεροδυναμικά πακέτα της. Η τελική συγκομιδή ήταν οκτώ βάθρα, 280 βαθμοί και πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών. Δεν πέτυχε νίκη η κάποια pole, αλλά είχε αποδείξει ότι μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τις παραδοσιακές δυνάμεις της Formula 1.
Η AMR23 ήταν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον τεχνικό εγχείρημα. Η επιθετική αεροδυναμική της, τα ανασχεδιασμένα sidepods, η προσπάθεια βελτίωσης της λειτουργίας του δαπέδου και η διαφορετική προσέγγιση στη μηχανική της αρχιτεκτονική δημιούργησαν ένα πακέτο που στην αρχή του 2023 εξέπληξε ολόκληρο το paddock.
Η Aston Martin AMR23 ήταν η έκφραση μιας φιλοδοξίας. Μιας φιλοδοξίας που για μερικούς αγώνες έφερε τον Fernando Alonso ξανά εκεί όπου ανήκει, ανάμεσα στους κορυφαίους της Formula 1. Και όταν το πράσινο της Aston Martin άρχισε να εμφανίζεται στα βάθρα, όλοι κατάλαβαν πως κάτι είχε αλλάξει στο Silverstone.
